Nuff Said, (h)erkenning?

Een ieder met een forse collectie platen/cd's zal het fenomeen van de "bijna vergeten klassieker" herkennen. Oftewel, je stuurt je ogen langs de platenkast en denkt ineens: "ja, die plaat die ga ik weer eens opzetten want die is werelds maar ik draai hem nooit meer". Schreef ik onlangs al over mijn hernieuwde belangstelling voor The Pixies (die ik ooit een fantastisch concert zag geven in het klassieke Vredenburg), nu heb ik weer een plaat uit de kast geplukt waarover ik me keer op keer verbaas. Verbazing omdat ik me niet kan voorstellen dat deze band totaal onbekend (en dus helaas onbemind) is in de nationale muziekwereld.
5.541 plays op LastFM op het moment van schrijven, wel erg weinig erkenning voor een band die al ruim tien jaar aan de weg timmert en in 2006 nog de KinkFM LiveXS-Award in de wacht sleepte voor de Neerlands beste live act.

Ik heb het over het Zeeuwse trio Nuff Said, waarvan ik hun debuutplaat Red (1998) écht beschouw als een vergeten klassieker. Wat een wereldplaat, met strak spel, scherpe liedjes en hele ruige klanken. De band klinkt eigenlijk als een stonerrock- of metalband die melodieuze popliedjes maken. Openers Time en New Cake alleen al moeten direct doorgepassed worden naar de eregalerij van de Nederrock en wel direct! Sowieso is het niveau van de hele plaat constant hoog en staan er met Sheets and Shades en Great Big Duck nog twee onvergetelijke liedjes op dit schijfje. Tijd voor gerechtigheid en (h)erkenning, muziekvrienden!

MySpace Nuff Said

Rotterdamse nieuwe: AC Berkheimer

In de categorie "interessante bands van eigen bodem" schreef ik gisteren over The Kevin Costners, nu even uw aandacht voor een band die hun debuutalbum In A Series Of Long Days dit weekend in het Rotterdamse Rotown presenteren: AC Berkheimer. Dit gezelschap uit de Maasstad debuteert op het Groningse Subroutine-label, waarop al eerder geslaagde platen van o.a. F*ck The Writer en The Sugarettes verschenen.

De songs van AC Berkheimer kenmerken zich door noisy gitaarlagen, new wave-achtige basloopjes en dito drums. Toch klinken de nummers tegelijkertijd fris en fruitig. Waarschijnlijk door de hoge, hese stem van gitariste Gwendolien (die soms ook de lead vocals voor haar rekening neemt). Mooiste nummer, te horen op hun MySpace pagina, vind ik Another Century.

Mocht je zondag 15 juni niet bij de cd-presentatie in Rotown kunnen zijn, dan krijg je een herkansing de band live te zien op het Metropolis Festival
(6 juli a.s.).

MySpace AC Berkheimer

PS Op de website van Subroutine is deze maand gratis de track For He's Not There van AC Berkheimer te downloaden

The Kevin Costners, nieuwe 3FM lievelingen?

Je bandje noemen naar een acteur die ooit geroemd werd om zijn mooie rollen en die nu al jaren aan artistiek verval onderhevig is, lijkt een hachelijke onderneming. Aan de andere kant is het wél een manier om op te vallen met je muziek.
Hoe dan ook, de winnaars van de Grote Prijs van 2006, The Kevin Costners, kwamen recent op de proppen met hun debuutalbum Come On In op Excelsior Recordings. Een logische keus van de platenbazen van dit Utrechtse label, want het bandje past prima binnen het rijtje van frisse gitaarbandjes wat daar al eerder hun kunstjes mochten vertonen.

The Kevin Costners brengen je een forse dosis aan vrolijke popliedjes. Zo is Lack Of Sun een heerlijk spring-in't-veld-liedje en bewijst de band met Too Hard Won ook een puike rocksong neer te kunnen zetten. Hoekige riffs verpakken in goed-in-het-gehoor-liggende-liedjes, dát is waar het tegenwoordig in de indiescène om draait en dát is precies waar deze jongens meesters in zijn. Prettige bijkomstigheid, het zijn ook nog eens "Ollanders", dus we mogen best een beetje trots op deze mannen zijn.

PS In verband met de huidige voorspellingenkoorts rond het voetbal doe ik een voorspelling rond de populariteit van The Kevin Costners: deze mannen zouden na Voicst best eens de nieuwe 3FM-lievelingen kunnen worden.

MySpace Kevin Costners

Live concert op Fabchannel

Groovy EP van PELT in mp3

De Nederlandse gitarist Joep Pelt is de laatste jaren vooral bekend van zijn plaat I Yougoba, het resultaat van een boeiende samenwerking met de Malinese gitarist Lobi Traoré en vorig jaar nog te bewonderen op het North Sea Jazz. Dat Joep ook "gewone" liedjes heeft geschreven als solo-artiest en veel heeft gecomponeerd voor zijn band PELT is niet bij iedereen bekend. Tijd om daar verandering in te brengen zal hij gedacht hebben want vanaf nu is de "oude" nieuwe EP die de band ooit in 2006 in Duitsland opnam gratis ter beschikking op de site van Joep. Minder bluesy dan zijn werk met Traoré en zijn Mississippi-project, maar eerder een geïnspireerde mix van soul en pop met groovy gitaarriedels. Gewoon heel fijn om toe te voegen aan één van je playlists.

De EP van PELT in mp3-formaat

Website Joep Pelt
MySpace Joep Pelt

Mijnsherenland got talent

In het land van de Heer, Mijnsherenland, onder de rook van Rotterdam, tref je aan aparte vogel aan. De vogel kwam mij tegemoet gevlogen door zichzelf te melden via de MySpace community, waar je vriendjes kan worden met artiesten maar waar artiesten ook fans proberen te maken. Deze vogel, Mark Lotterman, maakt een soort pyschedelische rock met de hoofdrol voor de orgel en zijn zware, doorrookte stem. Het nummer Revolution, dat je op zijn MySpace pagina kunt beluisteren, is een vette stoemper in de overdrive. Met de andere song op zijn pagina, Three Men, tapt hij weer meer uit het gevoelige vat met een verhalende tranentrekker.

Mark speelt op 28 april @ Exit - Rotterdam in het voorprogramma van zijn vriend Johnny Dowd. Op de nieuwe plaat van Mark, Pain & Entertainment (voor € 12,50 verkrijgbaar op www.marklotterman.nl) doet Johnny mee op het duet Solitude In 10 Verses. Dikke kans dat je deze samenwerking dus ook live kan aanschouwen de 28e!

MySpace Mark Lotterman

Voicst live @ Sounds

De Amsterdamse band Voicst draait op volle toeren. Hun energieke mix van rock en pop spat je tegemoet in de poppodia van Nederland, 3FM lijkt de groep als troetelkindjes te hebben geadopteerd en hun nieuwe plaat A Tale Of Two Devils heeft overal goede kritieken gekregen. Uiterst sympathiek van deze jongens dus, dat ze gewoon de tijd nemen om voor een kleine honderd man een instore optreden te verzorgen.

In de Rotterdamse platenzaak Sounds, waar vaker leuke instore optredens plaatsvinden, speelde Voicst gisteren een korte akoestische set als opwarmertje voor hun optreden in Waterfront later die avond. Met een extra blazerssectie van twee saxofonisten en één trompetist op de achtergrond was het een fijne luisterervaring. Zanger Tjeerd was duidelijk goedgemutst, drummer Joppe roffelde strakke beats weg op zijn cajón en gitarist Sven deed relaxed zijn ding. En alhoewel de band in deze akoestische setting niet het gehele Voicst-repertoire kon naspelen, was het verrassend hoe lekker hun muziek op deze manier klinkt. Ga deze band eens live bekijken zou ik zeggen.








MySpace Voicst

Video van de single Everyday I Work On The Road



Website Sounds Rotterdam